فروشگاه نی نی جور

آخرین اخبار

٣٥۶٣٩ ۱۵:۵۰ - ۲۰ مرداد ۱۳۹۵ ٣۶۶ ف

"مدیران آلوده" برای همیشه پاکسازی شوند

نماینده مردم تبریز در گفت‌وگوی تفصیلی: برخی مدیران حالِ " کار‌ جهادی " را ندارند / در دوران " گذر از رکود " نیستیم / " مدیران آلوده " برای همیشه پاکسازی شوند

"مدیران آلوده" برای همیشه پاکسازی شوند

نماینده مردم تبریز در مجلس معتقد است امروز در دوران گذر از رکود نیستیم، بلکه فعلاً در داخل رکود قرار داریم که این بسیار نگران‌کننده است.

به نقل از خبرگزاری تسنیم ، محمداسماعیل سعیدی در مجلس نهم در کمیسیون اجتماعی عضویت داشت و این بار در مجلس دهم به کمیسیون فرهنگی آمد؛ نماینده مردم تبریز در مجلس میهمان خبرگزاری تسنیم بود و با وی ازضرورت انقلاب اقتصادی، ماجرای شورای شهر تبریز و مسائل دیگر به صحبت نشستیم که در ادامه حاصل این گفت‌وگو را با هم می‌خوانیم:

در حال حاضر شاهد رکود اقتصادی شدیدی در کشور هستیم که در این میان استان آذربایجان‌شرقی هم با انبوهی از مشکلات صنعتی و تولیدی مواجه است. این مشکلات معیشت مردم را نیز تحت الشعاع قرار داده است. در درجه نخست عملکرد دولت را در این زمینه چگونه ارزیابی می‌کنید و دوماً راهکار شما برای خروج از رکود چیست؟

بنده معتقدم، ما در دوران گذر از رکود نیستیم، بلکه فعلاً در داخل رکود قرار داریم که این بسیار نگران‌کننده است. دولت‌ها معمولاً در رکود از صنعت و تولیدکنندگان حمایت می‌کنند و انتظار داشتیم دولت برای حمایت از تولید داخلی اقدام کند تا اقتصاد کشور بیش از این لطمه نخورد، چه در عرصه صنعت، چه در حوزه کشاورزی و چه در خدمات لطمه سختی را متحمل شده‌ایم.

برای مثال در حوزه خدمات که در این رکود آسیب دیده، خدمات حمل‌ونقل است که جزو زیرساخت‌هاست، فرسوده‌ترین ناوگان را داریم، در بودجه 2016 آمریکا حملات سایبری را روی زیرساخت ایران متمرکز کردند که یکی از آن حمل و نقل بود، رکود و دست‌هایی در این حوزه وجود دارد که روز به روز این حوزه را به عقب رانده و هر روز بدتر از دیروز می‌شویم، نیازی نیست ویروس بفرستند، خودمان داریم زیرساخت حمل و نقل را خراب می‌کنیم.

موضوع وام خروج از رکود واحدهای تولیدی، با شرایط موجود کشور، وام سرمایه در گردش با 18 و 15 درصد را با افتخار در راستای اقتصاد مقاومتی پرداخت می‌کنند، ولی این وام، واحدها را مقروض‌تر می‌کنند، تولیدها در انبار است، تولیدکننده یا پس از فروش پولش بازنگشته و یا مواد اولیه نمی‌تواند بخرد، اگر سررسید اقساط رسید، بانک هم رحم نمی‌کند و سودش را همراه با جریمه وغیره می‌خواهد، در حالی که بهره در بهره در هیچ جای دنیا وجود ندارد.

بانک‌ها هم علاوه بر سود مصوب، 10 تا 15 درصد از وام را به‌عنوان سپرده نگه می‌دارند که در نهایت، سود بانکی بیش از 25 درصد می‌شود که تولیدکننده نمی‌تواند در این شرایط پرداخت کرده و حتی به صادرات و رقابت با محصولات خارجی بپردازد. باید برای حمایت از تولید به رسم دنیا مراجعه کنیم نه اینکه وام با بهره‌های آنچنانی پرداخت کند!

سال‌هاست از تولید، خدمات و تجارت مالیات می‌گیریم، در این شرایط، باید همان پول را به خودشان برای ایجاد رونق برگردانیم و تا دو سه سال معاف از مالیات شود، بگوییم در دوران خوش اقتصادی شما به ما مالیات داده‌ای، امروز حال شما مطلوب نیست، ما از محل مالیات‌هایی که شما در گذشته پرداخت کرده‌ای، برای رونق شما کمک می‌کنیم، چراکه اگر تولیدی نباشد، در آینده مالیاتی هم نخواهد بود.

به شدت معتقدم که با این وضعیت حقوق‌های نجومی، اختلاس‌ها، عملکرد نظام بانکی وغیره، به یک انقلاب اقتصادی بعد از گذشت 4 دهه از انقلاب اسلامی نیاز داریم. در حوزه‌های مختلف اعم از مالیات، بانک، گمرک وغیره واقعاً به یک تحول و انقلاب نیاز داریم.

از طرفی امروز شاهدیم برخی مسئولان خوش‌فکر، متعهد و انقلابی گوشه و کنار مانده‌اند در حالی که باید آن‌ها بر مسندها بنشینند چرا که دلشان برای کشور و نظام و انقلاب می‌سوزد.

آنچه در دسته‌بندی باید لحاظ شود، انقلابی و غیر‌انقلابی است؛ کسانی را که به استقرار عدالت، ایمان دارند اجازه دهیم بیایند، واقعاً بسیاری از مدیران حال کار‌کردن انقلابی و جهادی را ندارند. این کار انگیزه، ایمان، باور و پاکدستی می‌خواهد که برخی آلوده شده‌اند و این ویژگی‌ها را ندارند و باید کنار گذاشته شوند. نظر من، یک «انقلاب» در این زمینه است تا با حرکت وسیع در سطح کشور، واقعاً این مدیران آلوده یک بار برای همیشه از سطوح بالا تا پایین پاک‌سازی شوند.

مقام معظم رهبری بارها در اوایل دهه 70 نسبت به دنیا‌طلبی خواص هشدار دادند، امروز می‌بینیم که فردی قبل از انقلاب و قبل از دوران مسئولیت، زندگی عادی داشت ولی امروز بالای 1000 میلیارد تومان سرمایه دارد، با زندگی کارمندی این سرمایه امکان‌پذیر نیست، ما هم کارمند بودیم و دیده‌ایم، مگر می‌شود؟

وضعیت امروز جامعه ما و مشکلات و آسیب‌های فرهنگی و اجتماعی که با آن مواجه است، آنقدر بغرنج شده که مقام معظم رهبری از آن به‌عنوان "ولنگاری فرهنگی" نام برده‌اند. به‌نظر شما به‌عنوان عضوی از کمیسیون فرهنگی مجلس، اولاً چه عواملی سبب بروز چنین وضعیتی در کشور ما شده و در ثانی، راهکار مقابله با این آسیب‌ها چیست؟

چند مشکل اساسی در حوزه فرهنگی داریم، اول اینکه تعدد مراکز تصمیم‌گیری و نه اجرایی در کشور بسیار زیاد است، شورای عالی انقلاب فرهنگی، کمیسیون فرهنگی مجلس وغیره، در سیاست‌گذاری و تصمیم کلان، تعدد مراکز را داریم، ضروری است که انسجام در این موضوع به‌وجود آید. صرف تعدد نهادهای فرهنگی اشکالی ندارد، حُسن محسوب می‌شود و نوعی فرصت است ولی مشکل اصلی این است که بین این‌ها انفعال به وجود آید و هر کدام منتظر دیگری باشد.

مسئله دوم، مهندسی فرهنگی کشور است، طرح‌های جامعی از سوی شورای عالی انقلاب فرهنگی ابلاغ شده ولی من به عنوان عضو کمیسیون فرهنگی می‌گویم که اجرا نشده است، اگر مهندسی فرهنگی داریم، چرا کسی اجرا نمی‌کند؟

در حوزه سینما این همه داد و بیداد که چرا پروانه صادر شد؟ چرا لغو شد؟ وغیره، انجمن‌های سینمایی و فیلم‌سازی کدام دستور‌العمل و چارچوبی را دریافت کرده‌اند؟ باید خطوط قرمز و اهداف را مشخص کنیم تا سازندگان در راستای آن قدم بردارند.

«هالیوود» برای خود دستورالعمل دارد و می‌داند برای ایران، خاورمیانه، عربستان وغیره چه چیزی را تولید کند و افکار عمومی آن را مدیریت کند ولی ما گیج می‌زنیم، ولنگاری هم با این کارها حاصل می‌شود. ولنگاری یعنی روزنامه‌نگار، هنرمند، تهیه‌کننده، تولیدکننده لباس، ساختمان‌ساز وغیره دستورالعمل و چارچوب و قانون نداشته باشد و هرکس به سمتی که دوست دارد می‌رود، با این کارها فرهنگ ما به شدت آسیب دیده است.

پروژه‌های ما "پیوست فرهنگی" ندارند، فرهنگ را رها کردیم، یعنی نه‌تنها کاری نکردیم، رها کردیم که مشکلات فراوانی را به‌وجود آورده است. از طرفی هم ناظر بر امورات فرهنگی نداریم و به ولنگاری رسیده است. از طرفی هم با هجمه‌ سنگین فرهنگی از سوی دشمن مواجه هستیم، با یک برنامه عمیق و از ابتدای پیروزی انقلاب که متوجه شدند انقلاب ما فرهنگی است و عمق استراتژیک اعتقادی دارد، برای آن برنامه‌ریزی کردند تا دنباله‌های این انقلاب را قطع کنند.

در دوره قاجار سفرنامه‌ای را «دالگورنی» و «مستر همفر» نوشته که 12 توصیه به وزارت خارجه انگلیس دارد و الان دقیقاً آمریکا و انگلیس و نظام سلطه مطالعه و تحقیقات آن را در نقاط و ضعف ارزیابی کرده و در مورد هر یک عملیاتی کرده است.

نباید ساده اندیش باشیم، برخی می‌گویند که ببینید ترکیه چه کرده، همان کار را انجام دهید، ما در معرض هجوم هستیم، ما دشمن نتراشیده‌ایم، دشمن به‌دنبال نابود کردن ماست، فقط در حوزه پدافند غیرعامل، حملاتی علیه ایران وجود دارد که هر روز گسترده‌تر می‌شود، کشورهای دیگر شرایط متفاوتی دارند؛ هجوم سازمان یافته فرهنگی و اقتصادی شکل گرفته و نباید ساده با آن برخورد کنیم.

از طرفی، جامعه در حال تحول از سنتی به مدرن و پست مدرن است، سرعت تحولات به‌حدی است که در بسیاری از موارد، متولیان فرهنگی عقب می‌مانند. با شکستن مرزهای دانش، شاهد تحول در عرصه‌های مختلف هستیم و تحولات بسیار سریع است و اثر خود را می‌گذارد. در تحولات جامعه، اگر دستگاه‌ها غافل شوند، آسیب‌های بسیار سختی را خواهیم دید.

دستگاه‌های متولی ما کند و سنگین‌تر از تحولات جامعه عمل می‌کنند و دیر به‌روز می‌شوند، اتفاق در جامعه شکل می‌گیرد و پس از چند سال دستگاه متوجه می‌شود و چند سال طول می‌کشد تا برای آن برنامه‌ریزی کنند، سرعت تحولات بسیار زیاد و دستگاه‌های فرهنگی ما ناتوان؛ نظام اداری  ما نظام 50 و 100 سال قبل است و نیازمند یک تحول اساسی است تا به روز شود.

ما شاهد پدیده طلاق عاطفی و ازدواج سفید بودیم، تابه حال کدام دستگاه فرهنگی توانسته برنامه‌ای برای حل این معضل بدهد و چرا قبل از آن نتوانستیم پیش‌بینی و پیشگیری کنیم؟

در موضوع جمعیت، چند سال است مقام معظم رهبری تذکر می‌دهند، کدام دستگاه برنامه‌ریزی در این حوزه ارائه داده است؟مسئولان و مدیران ما خیلی عقب‌تر از روز هستند و چون برنامه ندارند، در این جامعه به رهایی و ولنگاری می‌انجامد.

در موضوع کنسرت‌ها، از سوی دولت مصوبه‌ای مبنی بر عدم دخالت نیروی انتظامی در صدور مجوز‌ها صادر شد. پس از آن شاهد لغو برخی کنسرت‌ها از جمله کنسرت اخیر سبزوار از سوی دادستانی بودیم. این نشان از عدم تصمیم‌گیری واحد در عرصه موسیقی و صدور مجوز برگزاری کنسرت‌هاست که سبب شده هم هنرمندان و هم مردم در این میان سردرگم شوند که به‌راستی مرجع اصلی صدور مجوز چه کسی است؟ ارزیابی شما به‌عنوان عضوی از کمیسیون فرهنگی مجلس نسبت به این مصوبه دولت و اقداماتی چون لغو کنسرت‌ها چیست؟

در کمیسیون فرهنگی باید نظر سایر اعضاء هم جمع‌بندی شود، ولی نظر من این است که باید فرهنگستان موسیقی تشکیل شود تا تعیین تکلیف کند که کدام موسیقی مفید، حلال، حرام، قابل ترویج و یا غیرقابل ترویج است. برای زبان و ادبیات فارسی فرهنگستان داریم و باید برای این مسئله مهم هم فرهنگستان ایجاد کنیم تا از بلاتکلیفی در این حوزه خارج شویم. باید تکلیف شفاف باشد و برای آن، باید در این فرهنگستان نظر دهند؛ کمیسیون به‌تنهایی نمی‌تواند نظر دهد، باید چارچوب‌ها مشخص شود و نوع موسیقی ترویجی یا غیرترویجی مشخص شود.

نظرم این است که در این ارتباط سریعاً مجموعه‌ای از علماء، مجلس، نهادهای مسئول در این حوزه و کارشناسان جمع شوند تا تکلیف کنسرت‌ها را مشخص کنند و تفسیرهای شخصی اعمال نشود. ما در نظام و حکومت اسلامی نبایدمردم را بدبین کنیم و سردرگم بمانند.

در نخستین جلسه کمیسیون فرهنگی، جلسه مشترک با وزیر ارشاد و معاونان را برگزار کردیم که در آن، نخستین مسئله، صدور مجوزهای کنسرت و لغو آن بود. نگاه جناحی به این موضوع ندارم. مشکلاتی داریم که صدور و لغو مجوزها، تابعی از بسیاری از موضوعات است که یکی از آن‌ها سیاست است و نباید اینگونه باشد که همه چیز به سیاست بسته شود.

بازهم در این موضوع، در حوزه اجرا تعدد مراکز را داریم، حرف آخر را باید یک نفر بیان کند، تعدد مراکز اجرایی کمک به اجرا است ولی باید هم‌افزایی و ‌هم‌پوشانی کنند. در عرصه کارهای فرهنگی، همه چیز دست وزارت ارشاد نیست ولی از ارشاد هم توضیح می‌خواهیم. تنها علت حضورم در این کمیسیون، تذکر مقام معظم رهبری در موضوع ولنگاری فرهنگی است و تلاش می‌کنم که هر کاری از دستمان بر می‌آید انجام دهیم.

جامعه رسانه‌ای کشور با مشکلات عدیده‌ای همچون عدم ساماندهی، نبود امنیت شغلی، بیمه و یارانه‌های مطبوعاتی مواجه است. عملکرد دولت را در این حوزه چگونه ارزیابی می‌کنید؟

خبرنگاران در کنار نبود امنیت شغلی، نبود بیمه وغیره از عدم برخورد با عدالت گله‌مند هستند، در برخی رسانه‌ها به دلیل اینکه پول و حمایتی وجود ندارد، با 300 هزار تومان حقوق و بدون بیمه از برخی کار می‌کشند. چون مطبوعات نوپا است، دولت باید حمایت کند، رسانه‌هایی هستند که می‌خواهند حرفه‌ای کار کنند اما از توان مالی برخوردار نیستند. همین که گفتیم در عرصه فرهنگ نباید سیاسی‌کاری کرد، در حوزه رسانه باید بر مبنای عملکرد، محتوا، کیفیت و بدون توجه به مسائل سیاسی حمایت کنیم.

هر دولتی که می‌آید، از طیفی از رسانه‌ها حمایت می‌کند. من به این موضوع واقفم و بارها هم گفته‌ام که خبرنگاری از موضوعات مهم در این شرایط پیچیده سیاسی است و باید امنیت شغلی خبرنگاران مورد توجه جدی قرار گیرد، چرا که با تغییر هر دولت خبرنگاران با افراط و تفریط مواجه شده و مورد طرد یا جذب قرار می‌گیرند.

"مدیران آلوده" برای همیشه پاکسازی شوند